Nadal en Ons… pero inaugurado en Pontevedra

Navidades craras na illa de Ons!

Que a luz eléctrica non é algo que estea permanentemente presente nas noites da illa de Ons é algo que todo mundo o sabe. Que as noites sen luz ao longo de meses tamén o coñecen os insulares de Ons. Que a veces os políticos crearon ilusións que o tempo ou o “temporal” desbarataron ou simplemente deixaron no esquecemento… tamén o coñecen.

Unha desas veces na que por fín na illa comezaban a ver que se facía algo de “luz” e non meras promesas foi cando o 9 de decembro de 1958 achegáronse ata Ons, para preparar o transporte dun grupo electróxeno, Pedro Ruibal Sabio Inxeñeiro-xefe da Delegación de Industria, o Perito Industrial Teodoro Gradín, con dous oficiais montadores e Diego Pazó, con personal dos seus talleres.

A súa inauguración ía ser fixada para o “día solemne da Noiteboa” e así lograr “a altamente social e cristiá iniciativa de electrificar Ons”. Mais “ao tratar seguidamente do embarque da maquinaria e materiais atopámonos con que, non só o temporal de auga e mar impedían toda comunicación marítima coa illa, senón que os dous montadores alí desprazados quedaron nela aillados” e xa era o día 21 e aínda seguía o porto pechado,  polo que decidiron montalas nun local de Pontevedra “ para que se poñan en marcha como se estiveran funcionando na illa e sexan bendecidas nun acto que terá lugar o día 24”.

Características do grupo electróxeno:

·        Un motor a gasoil de 40 cabalos

·        Un alternador de 2º KVA (preto de 30 cabalos)

·        Un transformador de 3º KVA

·        Un baño de aceite illante (para elevar a tensión da rede e protexer o alternador)

·        Dous cadros de mandos (para alternador e rede de distribución)

·        2.500 m. de liñas xerais (fora posta dende setembro)

·        Todo tivo un presuposto de 450.000 ptas.

Parte do 2º Premio da Loteria de Nadal tocou en Bueu

Veciño de Bueu reclama a conveciños parte do 2º premio da Lotería de Nadal

O 2º premio da Lotería de Nadal do 22 de decembro de 1927 caíu no nº 50.153.  Número ao que lle correspondía 10.000.000 de pesetas.

 Curiosamente o número completo foi mercado, na administración de lotería situada no nº 6 da rúa Urzáiz de Vigo, polo apoderado da Casa Llorente (axente navieiro e comerciante).  O billete repartiuse entre os dependentes e clientes tanto da axencia navieira como os do almacén de paquetería. Pode verse na prensa da época que os agraciados, máis de cinco mil, repartíronse por todo Vigo, pobos limítrofes e ata entre a maioría dos doucentos emigrantes do buque “General Belgrano” que embarcaran con destino a Bos Aires e Montevideo.

No noso concello tamén tocoulle unha participación á señora María M. G.

Pero a “boa fortuna” non foi plena. Pronto lle apareceu unha denuncia dun comerciante de Bueu que lles reclamaba 2.500 pesetas por unha participación de 50 céntimos de peseta. A agraciada, non dando crédito, dicía ante el juez que o veciño (P.L.A.) quería aproveitarse facéndolle unha“ ...injusta, infundada e inverosímil reclamación...”.

Non hai constancia documentada de como quedou a reclamación pero, polo que sei, todo apunta a que quedou en nada...

Espero que rematedes o ano sendo agraciados coa Lotería dos desexos cumpridos, de atoparvos cun cambio favorable na sociedade actual, cun novo repuntar dos valores e das ilusións... De ser así contade que vos reclamaremos, cando menos, a máis pequena que haxa para repartir entre todos os que o queiran ser felices...

Unha aperta