Amosando publicacións coa etiqueta 1898. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta 1898. Amosar todas as publicacións

20 de abr. de 2020

A varíola e Bueu – Epidemia VI


Como xa ven sendo habitual nestas Entradas, do bloque Epidemia, máis que centrarme na enfermidade en si o que pretendo é lembrar algún feito arredor desta, pero na contorna de Bueu.
Máis antes, unhas pinceladas sobre esta afección:
 A Varíola a define a RAG na súa acepción médica, como unha “enfermidade infecciosa e contaxiosa, de natureza vírica, que produce febre alta e a aparición de pústulas con bostelas que ao caeren adoitan deixar marcas na pel”.
A varíola pode considerarse como unha das enfermidades máis antigas e mortais xa que, na súa longa historia, atribúenselle varios centos de millóns de mortos. Hai constancia de períodos nos que aparecía como verdadeira pandemia, como no s. XVIII, sobre todo en Europa e América, e que chegaba a afectar a un número importante da poboación. Será neste século cando aparece a primeira vacina variolosa (Edward Jenner, 1796) que marcaría o comezo para a erradicación desta enfermidade.

No Bueu do ano 1898 cando algunha persoa era diagnosticada de varíola acendíanse todas as alarmas e, nada máis recibir a notificación do médico, o Sr. Alcalde emitía unha Orde de confinamento e illamento do enfermo. Os encargados de executar a Orde eran os Alcaldes de Barrio (figura moi importante nos lugares ata finais do século XX).
A casa do enfermo era custodiada por conveciños para evitar que ninguén máis se puidera contaxiar. Proba disto a temos na documentación adxunta, na que estando enfermo un home de O Valado, tiñan que facer garda, obrigatoria e de forma rotativa, os veciños de A Portela, de Meiro e de O Valado. Normalmente a facían de dous en dous e por un tempo de 4 horas.
No caso que me sirve de referencia, deuse a circunstancia de que un dos que lle tocaba o relevo non apareceu a facer este, e os da garda anterior tiveron que dobrar a mesma polo que lle reclamaron ao alcalde ser indemnizados. A desculpa que puxo o infractor foi que “con motivo de ter que gañar a vida foise á pesca crendo vir a tempo para cumprir coa expresada garda pero debido a certas circunstancias no lle foi posible cumprir coa orde que se lle dera, pero que está disposto a abonar á persoa que serviu no seu nome...
En canto a vacinación da poboación, dúas referencias. A primeira un oficio do Gobernador Civil ao alcalde de Bueu (1928) para lembrarlle a “vacinación obrigatoria para o cal facilitaráselles gratuitamente cantas vacinas antivariólicas necesiten, ben entendido que exixirei estreitas responsabilidades ás autoridades no caso lamentable de que aparecera algún brote epidémico de varíola...”.   

No que respecta ao número de vacinas antivariólicas que se adoitaban poñer en Bueu temos o dato de xaneiro de 1936 no que o Médico de Asistencia Pública Domiciliaria, Ignacio Lis Lombos, informa á alcaldía que puxo durante o ano anterior 211 vacinas (todos os días, de 10 a 13 h, no seu despacho e os días fixados previamente nos locais das escolas).

1 de feb. de 2016

O alcalde de Bueu traslada o mercado de domingo ao luns

En gran parte do século XIX os días de mercado en Bueu –non de feira- eran os xoves e domingos. Mais un 9 de novembro de 1898 o Alcalde Presidente do Concello de Bueu Miguel Nogueira edita un bando no que :
Fago saber: que o concello da miña presidencia, atendendo ás moitas e repetidas queixas da veciñanza contra a instalación do mercado dominical, por ser un móbil de retraemento dos fieis en cumprir cós Sagrados deberes que a nosa Santa Relixión Católica impóñenos, en Sesión do sete do corrente acordo trasladar dito mercado para os luns de cada semana.
E a fin de que se observe ase por todos os meus administrados, faise público”.


9 de ago. de 2014

Víctor Said Armesto na Illa de Ons

Fai menos dun mes que vense de conmemorar o centenario do pasamento dun insigne polígrafo[1] o “noso paisano” Víctor Said Armesto (Pontevedra, 1871 - Madrid, 1914). Ao longo dos próximos meses celebraranse unha morea de actos: Simposios, conferencias, mesas redondas, etc.  co patrocinio da Deputación Provincial de Pontevedra, Museo do Pobo Galego e Fundación Barrié. Todo elo para sacar do inxusto esquecemento a unha figura senlleira do pasado e presente intelectual da nosa cultura.

Xa no xaneiro de 1996 demos a coñecer nun monográfico da revista O Candil do Colexio Público de Bueu[2] unha biografía de Víctor Said na que quixemos rescatar do esquecemento e pór en valor o seu legado que entre outra “axudou a dar sentido á nosa cultura”.
A súa relación con Bueu é moi ampla por razóns familiares e de longas estancias no pazo do Casal de seus avós maternos. O resumo que del fai o xornalista J. Pesqueira o define moi ben: “... grande parte do prestixio que rodea o nome e memoria de Víctor Said Armesto, reflíctese en Bueu, na bela vila de Bueu, á que tanto quería o ilustre crítico...”[3]
Pero agora quero rescatar un poema escrito, no ano 1898, na Illa de Ons onde percíbense as brétemas e as “ánimas” insulares.
A media noche[4]
A través de la neblina
desciende pálida y lenta
la claridad mortecina
de la luna, que ilumina
la llanura soñolienta.
Por su resplandor bañadas
álzanse mudas y heladas
en torno del monasterio
las tumbas desmanteladas
del trágico cementerio.
Y en las lápidas desiertas
desamparadas y yertas
sin flores, palmas, ni luces
abren sus brazos las cruces
de las esperanzas muertas.
Brotando de la neblina
recorre lenta y callada
una aparición divina
la llanura desolada
que a su paso se ilumina.
Fugaz, indecisa y leve,
su imagen pálida y breve
recuerda esas sombras vanas
sin contornos ni relieve
de las memorias lejanas.
Y por los claustros dormidos
la blanca visión se interna,
sin que aviven sus gemidos
los ecos adormecidos
de la soledad eterna.
Donde ayer libres de abrojos
brotaban las ilusiones,
hoy solo encuentran sus ojos
los olvidados despojos
de las muertas emociones.
Y sin esperanza alguna
de la niebla entre el misterio
va deshojando una a una
¡las flores del cementerio
al resplandor de la luna!
VÍCTOR SAID ARMESTO
Isla de Ons -1898


Grazas, Víctor! Penso que de ”bo nacido é ser agradecido” e estou de acordo co que dicía Murguía de Said “sei ben o que valía e canto ó perdelo perdeu Galicia


[1] Escritor, crítico literario, orador, poeta, músico, investigador, … Primeiro Catedrático de Lingua e Literatura Galaico-Portuguesa, impulsor da Academia Galega, …
[3] Faro de Vigo do 16-11-1927 páx.1
[4] Aparece no Diario de Pontevedra no cabo de ano do seu falecemento.